Frogwares gooit het met The Sinking City 2 even helemaal over een andere boeg. Waar de studio vooral bekendstaat om Sherlock Holmes-games en de meer detectivegerichte aanpak van het eerste The Sinking City, staat dit vervolg veel dichter bij klassieke survival horror.
Je keert opnieuw terug naar een door Lovecraft geïnspireerde wereld in de jaren twintig, maar dit keer draait het veel minder om eindeloze gesprekken en onderzoeken. In plaats daarvan struin je door een overstroomd Arkham, doorzoek je verlaten gebouwen en probeer je met beperkte middelen in leven te blijven terwijl allerlei gruwelijke wezens op je jagen.
Die verandering pakt verrassend goed uit. The Sinking City 2 vergeet zijn detectiveverleden niet, maar voelt in de praktijk veel meer als een duister survival-horroravontuur.
Arkham zorgt voor constante spanning
De grootste kracht van The Sinking City 2 is zonder twijfel de sfeer. Frogwares probeert je niet iedere vijf minuten met een goedkope jumpscare uit je stoel te laten vliegen. De horror zit juist in het ongemakkelijke gevoel dat er voortdurend iets mis is.
Je loopt door donkere gebouwen, waadt door overstroomde straten en hoort geluiden waarvan je niet weet waar ze vandaan komen. Juist wanneer er niets gebeurt, wordt de spanning soms het grootst.
Dat doet denken aan The Occultist, een andere horrorgame die het vooral van een langzaam opgebouwde, beklemmende sfeer moet hebben.
Ook de Lovecraft-invloeden zijn overal aanwezig. Oude documenten, vreemde rituelen en cryptische aanwijzingen vertellen stukje bij beetje wat er in deze wereld is gebeurd. Veel wordt bewust niet uitgelegd, waardoor je voortdurend met vragen blijft zitten.
Dat gevoel van onzekerheid werkt uitstekend. Je wilt weten wat er achter de volgende deur schuilgaat, maar tegelijkertijd weet je eigenlijk al dat je daar waarschijnlijk spijt van krijgt.
Voor meer informatie over de game zelf kun je ook terecht op de site van ontwikkelaar Frogwares, waar onder meer beelden van The Sinking City 2 zijn verschenen.
Dit keer kun je niet om de gevechten heen
In het eerste deel lag de nadruk veel sterker op onderzoeken. Dat is in The Sinking City 2 behoorlijk veranderd. Gevechten spelen nu een belangrijke rol, maar dat betekent niet dat je zomaar overal kogels doorheen kunt jagen.
Munitie is beperkt en verschillende vijanden vragen om een andere aanpak. Sommige monsters kunnen de doden opnieuw tot leven wekken, andere vallen vanuit het water aan en er zijn wezens die zelfs je waarneming beïnvloeden.
Daardoor moet je voortdurend keuzes maken. Ga je het gevecht aan? Zoek je een veiligere route? Of kun je die ruimte beter nog even overslaan en eerst op zoek gaan naar extra middelen?
Dat beperkte gevoel van controle past perfect bij survival horror. Je hebt wapens, maar je voelt je zelden echt machtig. Iedere kogel kan later nog van pas komen en een fout kan je behoorlijk duur komen te staan.
Verkennen is minstens zo belangrijk als vechten. Je kunt de meest voor de hand liggende route volgen en zo verder komen in het verhaal, maar dan loop je van alles mis.
Verborgen kamers, oude dagboeken en andere aanwijzingen kunnen extra informatie opleveren. Daarnaast vind je resources, upgrades en soms zelfs alternatieve routes die later goed van pas komen.
Het fijne is dat verkennen daardoor nooit voelt als verplicht afvinken. Je zoekt niet alleen omdat er ergens misschien een willekeurig verzamelobject ligt. Je wilt oprecht weten wat er in dat ene verlaten gebouw is gebeurd.
Dat is precies wat een goede horrorgame nodig heeft: je nieuwsgierigheid is sterker dan je gezonde verstand.
Arkham is de echte hoofdrolspeler
De overstroomde stad is veel meer dan alleen een decor voor het verhaal. Arkham voelt als een plek die zelf langzaam ten onder is gegaan. Verwoeste gebouwen, water dat door de straten stroomt en verlaten ruimtes vertellen samen het verhaal van een stad die volledig ontspoord is.
Dat levert een interessante tegenstelling op. Je wilt alles onderzoeken, maar iedere nieuwe locatie kan ook een nieuwe nachtmerrie opleveren.
Die spanning tussen nieuwsgierigheid en voorzichtigheid blijft vrijwel de hele game overeind. Daardoor voelt de wereld gevaarlijk zonder dat er constant een monster in beeld hoeft te zijn.
De detective zit nog steeds in het spel
Ondanks de veel grotere focus op survival horror heeft Frogwares de onderzoekende kant van de serie gelukkig niet volledig geschrapt. Je moet nog steeds aanwijzingen onderzoeken, verbanden leggen en goed opletten wat er in je omgeving gebeurt.
Dat voorkomt dat The Sinking City 2 verandert in een standaard third-person shooter met een paar tentakels en een Lovecraft-sausje eroverheen.
Die mix van horror en mysterie werkt goed. Je probeert niet alleen te overleven, maar wilt ook begrijpen wat er precies met Arkham aan de hand is en waarom de stad in deze bizarre nachtmerrie terecht is gekomen.
Ook The Mound: Omen of Cthulhu laat zien hoe goed Lovecraft-horror kan werken wanneer een game niet alles meteen uitlegt en je voortdurend aan je eigen waarneming laat twijfelen.
Het trage tempo is niet voor iedereen
Natuurlijk werkt niet alles even goed. The Sinking City 2 neemt bewust de tijd en verwacht dat jij dat ook doet. Tussen grote confrontaties zitten rustige stukken waarin je vooral onderzoekt en rondloopt. Wie non-stop actie verwacht, zal daar waarschijnlijk moeite mee hebben.
Ook het beperkte aantal resources kan soms frustrerend zijn. Dat hoort bij het survival-horrorgenre, maar wanneer meerdere vijanden kort na elkaar opduiken terwijl je bijna geen munitie meer hebt, kan de spanning omslaan in irritatie.
Daarnaast ontvouwt het verhaal zich langzaam. Voor de sfeer werkt dat uitstekend, maar spelers die een strak en duidelijk verteld verhaal verwachten, moeten bereid zijn om geduld te hebben.
Conclusie
The Sinking City 2 is een opvallend geslaagde stap voor Frogwares. De studio heeft de detective-DNA van de serie behouden, maar combineert die nu met veel sterkere survival-horrormechanieken.
De gevechten zijn spannender doordat je nooit onbeperkt over middelen beschikt, verkennen wordt goed beloond en Arkham is een fantastische, beklemmende speelwereld. Het allerbeste is echter de sfeer. De game heeft geen eindeloze reeks jumpscares nodig om je ongemakkelijk te laten voelen.
Je wilt steeds weten wat er achter de volgende deur zit. Tegelijkertijd weet je precies dat je die deur misschien beter dicht kunt laten.
Niet iedereen zal het langzame tempo waarderen en sommige survivalmechanieken kunnen af en toe frustreren. Maar als je van Lovecraft, duistere mysteries en survival horror houdt, is The Sinking City 2 een van de interessantere horrorgames van dit jaar.
Score: 4,5 van de 5 sterren
Pluspunten
Beklemmende Lovecraft-sfeer
Sterke mix van detectivewerk en survival-horror
Verkennen voelt altijd nuttig
Gevarieerde en dreigende vijanden
Sfeervol Arkham als spelwereld
Minpunten
Soms erg traag tempo
Resources kunnen frustrerend schaars zijn
Verhaal komt langzaam op gang
Niet elke sectie is even boeiend
Meer actie en survival dan in het eerste deel
Releasedatum: 18 augustus 2026
Platforms: PC, PlayStation 5 en Xbox Series X|S
Geschreven door
Jasper Groenewoud
Jasper Groenewoud is een gedreven gaming-journalist met een achtergrond in Game Design & Development aan de HKU in Utrecht. Sinds zijn afstuderen in 2018 heeft hij zich volledig gestort op het analyseren en recenseren van videogames, van indie-pareltjes tot AAA-blockbusters.
Met een scherp oog voor gameplay-mechanica, level design en storytelling weet Jasper de essentie van een game perfect te vangen. Hij specialiseert zich in RPG's, action-adventures en competitive multiplayer games, waarbij hij niet alleen kijkt naar de entertainmentwaarde, maar ook naar technische aspecten zoals performance, graphics engines en netcode-optimalisatie. Zijn ervaring als voormalig QA-tester bij een Nederlandse game studio geeft hem uniek inzicht in de ontwikkelingsprocessen achter games.
Jasper's recensies kenmerken zich door diepgaande analyses, eerlijke kritiek en een passie voor het medium. Hij volgt de industrie op de voet, van E3-aankondigingen tot indie showcases, en deelt graag zijn kennis over gaming hardware, upcoming releases en industry trends. In zijn vrije tijd is hij actief in de speedrun-community, waar hij vooral Dark Souls-games onder handen neemt, en streamt hij regelmatig op Twitch waar hij nieuwe releases verkent met zijn community.
Bordspellen en videogames groeien steeds meer naar elkaar toe. Waar klassieke videogames vroeger vaak werden gebaseerd op spellen als schaken, Monopoly en Risk, gebeurt het tegenwoordig net zo goed andersom.…
