Toen Square Enix aankondigde dat ze hun mobiele gacha-game Champions of the Continent gingen ombouwen tot een uitgebreide prequel op console met de naam Octopath Traveler 0, was de RPG-community niet enthousiast. Een spel overzetten van mobiel naar console is voor een studio helaas vaak een manier om snel extra geld te verdienen aan al bestaande content. En vaak eindigt zo’n port met uitgeklede gamemechanieken, lelijke menu’s en een stevige partij verstopte microtransacties.
Ik keek wél uit naar Octopath Traveler 0, en ik heb de titel in de kerstvakantie een kleine 100 uur gespeeld. En ik kan je vertellen dat de sceptici ongelijk hadden. Octopath Traveler 0 is méér dan zomaar een goede mobiele port. Het is een complete rework van het origineel, waarin de agressieve gokmechanieken zijn geschrapt en vervangen door misschien wel het best uitgediepte vechtsysteem dat deze serie ooit heeft gehad.
Maar wacht nog heel even met juichen. Als je dit spel op de originele Nintendo Switch uit 2017 wil spelen, dan zijn er wel een paar belangrijke kanttekeningen. Het verschil tussen de twee systemen is groot, en je game-ervaring zal veel beter zijn als Sinterklaas of de Kerstman je een Switch 2 cadeau heeft gedaan.
Terug naar af: het verhaal
De “0” in de gametitel heeft twee betekenissen. Het verhaal speelt zich jaren vóór de eerste game af, én je begint letterlijk met helemaal niks. In plaats van dat je één van de acht bestaande helden van het origineel kiest, maak je hier je eigen personage aan.
De game begint in het idyllische dorpje Wishvale. In de proloog leer je de bewoners kennen, maak je kennis met de basisgameplay en geniet je van de knusse sfeer. En dan gaat alles, zoals dat hoort in een Japanse RPG, compleet naar de kl*te. Drie schurken, de Meesters van Rijkdom, Macht en Roem, vallen je dorp aan, vermoorden je ouders en steken Wishvale in de fik. Tot zover de gezellige vibes.
Vanaf dat moment draait alles om herbouwen en je wraak plannen. Je zwerft in Traveler 0 niet zomaar voor de lol door de gamewereld: je jaagt actief op de drie Meesters terwijl je probeert om Wishvale uit de as te laten herrijzen. Octopath Traveler 0 is hiermee, samen met titels als Divinity: Original Sin 2 en Xenoblade Chronicles 3, een van de verhaalgedreven games die de heropleving van turn-based RPG’s aanvoeren en tegelijk iets écht nieuws neerzetten.
De schurken stelen de show
Het verhaal is een stuk donkerder en grimmiger dan in eerdere delen van de reeks, en de drie Meesters zijn uitstekend uitgewerkt. Deze indrukwekkende schurken storten hun slachtoffers op creatieve manieren in het ongeluk. Wat dacht je van de Meester van Roem, die mensen vermoordt om inspiratie voor zijn toneelscripts op te doen?
Het nadeel van deze focus op de slechteriken is dat je eigen personage minder goed uit de verf komt. Square Enix heeft gekozen voor een stille hoofdrolspeler, en dat werkt hier niet altijd even goed. In eerdere games waren de gesprekken tussen de personages een absoluut hoogtepunt. In Octopath Traveler 0 staart je personage emotieloos voor zich uit terwijl zijn moeder sterft. Dat zorgt ervoor dat de (vele) emotionele momenten minder hard binnenkomen dan ze zouden moeten doen.
Het gevechtssysteem
In Octopath Traveler 0 vecht je met maar liefst acht personages tegelijk. En geloof me: dat werkt fantastisch. Het combatsysteem werkt met een voorste en achterste rij. Je vier actieve strijders staan vooraan, waar ze klappen uitdelen en opvangen. Achteraan staan je vier reserveteamleden, en je kunt tijdens je beurt direct wisselen tussen een individuele strijder en diens vervanger achterin. De personages op de achterste rij herstellen elke beurt automatisch hitpoints en mana.
Dit slimme systeem verandert het hele tempo van gevechten. In oudere delen betekende geen mana hebben dat je een hele beurt moest verspillen aan een upgrade gebruiken of jezelf verdedigen. Hier zet je je magiër gewoon even in de achterhoede, en laat je hem opladen terwijl een krijger het overneemt. Vervolgens wissel je de twee weer om, zodat je tovenaar het scherm leeg kan vegen.
Bossgevechten zijn vaak een uitputtingsslag, maar wel verslavend goed. Deze vijanden hebben een enorme hoeveelheid hitpoints en delen gigantisch veel schade uit, waardoor ze je hele voorste rij kunnen wegvagen. Je moet dan constant blijven rouleren, en dan lijkt de gameplay eventjes meer op het managen van een compleet sportteam dan op een klassieke RPG-party.
Het personagerooster
Traveler 0 heeft enorm veel personages, meer dan dertig zelfs. Dat komt omdat het oorspronkelijk een gacha-game was, een soort gokkast waarbij je betaalt om random karakters en items te mogen trekken. Maar in de nieuwe versie betaal je niet voor personages: je verdient ze. Belangrijke personages sluiten zich automatisch bij je aan zodra het verhaal ze introduceert. Andere personages ontmoet je in kroegen of nabijgelegen dorpen. Soms is er een simpele quest, een duel of een betaling nodig om ze over te halen.
Fans herkennen tussen de personages misschien jongere versies van helden uit de eerste Octopath Traveler. Je kunt bijvoorbeeld een jonge Primrose rekruteren of Therion en H’aanit tegenkomen. Voor sommige karakters moet je eerst een bepaalde storyline afronden. Dat beloont de wereld verkennen, iets wat in eerdere delen minder het geval was.
Stadsbouw en beperkingen op de oude Switch
Na zo’n tien uur spelen kan je beginnen om je stadje opnieuw op te bouwen. Dit is geen vrijblijvend extraatje, maar essentieel voor je voortgang. Je verzamelt hout, steen en textiel door vijanden te verslaan en grondstoffen te oogsten. Daarmee bouw je huizen, wapenwinkels en boerderijen.
De gameplayloop is vanaf dan simpel maar bevredigend: vechten, materialen verzamelen, betere gebouwen maken, sterkere uitrustingen kopen en sterkere vijanden verslaan. Houd er wel rekening mee dat je vaak flink moet grinden om betere spullen te krijgen.
Flinke verschillen tussen de Switch en de Switch 2
De game draait op de Unreal Engine 5 en tilt de HD-2D-stijl naar een hoog niveau. De belichting is prachtig, met real-time schaduwen en reflecties in water. De eindbazen zijn gigantische sprites die het halve scherm vullen, en de effecten tijdens ultieme aanvallen spatten van het scherm.
Maar voor Switch-bezitters is er wel een grote maar, want de prestaties wisselen flink. Op de originele Switch in docked modus draait de game in 720p en 30 fps. In drukke steden of bij veel effecten zakken de prestaties vaak in en wordt het beeld wazig. In handheldmodus daalt de resolutie zelfs naar 576p. Het is speelbaar, maar mooi is anders.
Op de Switch 2 krijg je daarentegen 1080p en een heerlijk vloeiende 60 fps. Ook kan je hier je stad veel groter maken dan op de Switch: 400 gebouwen in plaats van maar 250.
Wat extra zuur is, is dat Square Enix geen gratis upgrade aanbiedt. Koop je de digitale Switch-versie en stap je later over op de Switch 2? Dan kun je je spel niet upgraden. Je moet de game opnieuw kopen of via backward compatibility spelen, maar dan mis je de 60 fps. Dat voelt onbegrijpelijk en erg onvriendelijk voor de spelers.
Andere minpunten
Los van de technische problemen op de oude Switch zijn er nog wat ontwerpkeuzes die frustreren.
- Het spel barst van de random encounters (onverwacht verschijnende vijanden). Je kunt nog geen tien stappen in een dungeon zetten zonder in een gevecht te belanden, en er is geen optie om dit te veranderen. Even teruglopen om een kist te zoeken wordt daardoor al snel irritant.
- Omdat de basis een mobiele game uit 2020 is, zie je veel hergebruikte assets. Sommige dungeons zijn eenvoudiger en saaier dan die in Octopath Traveler II.
- De menu’s lijken nog steeds voor een touchscreen te zijn gemaakt, met grote knoppen en lange lijsten waar je traag doorheen moet scrollen.
Eindoordeel
Octopath Traveler 0 is een vreemde, maar toch erg indrukwekkende game. Het is een remake van een mobiele titel die uiteindelijk meer als één geheel aanvoelt dan sommige oorspronkelijke consolegames. Alle aandacht aan een centraal verhaal besteden is wat mij betreft een betere keuze dan de acht losse verhaaltjes van de eerdere titels. Wel is die stille protagonist echt een gemiste kans.
Het gevechtssysteem met acht personages is dé reden om deze game te spelen. Het is snel, diepgaand en lost het eeuwige mana-probleem van veel RPG’s slim op.
Speel je op een originele Switch? Dan koop je een viersterrengame die wordt gehinderd door driesterrenprestaties. Het beeld is wazig en de laadtijden zijn soms lang, maar de kwaliteit van de game zelf blijft overeind. Heb je een Switch 2? Dan is dit een absolute topper die je móet hebben. Ook vanwege de enorme hoeveelheid content: Octopath Traveler 0 levert je met gemak meer dan 100 uur speeltijd op.
Score: 4,5/5
Pluspunten
- 8-spelergevechten: Het systeem van voor- en achterste rij wisselen is tactisch briljant en houdt het tempo hoog.
- Stadsbouw: Het herbouwen van Wishvale is een bevredigende loop die gameplay en verhaal met elkaar verbindt.
- Geen gacha: Meer dan 30 personages worden via quests en gameplay gerekruteerd, wat het belonend en eerlijk maakt.
- Donkerder verhaal: De drie “Meesters” zijn uitstekende schurken en geven het verhaal een volwassenere toon dan eerdere games.
Minpunten
- Prestaties op Switch 1: Wazig beeld (720p/576p), een limiet van 30 FPS en bouwlimieten zorgen voor een flink kwaliteitsverschil tussen de twee Switch-versies.
- Zwijgende hoofdrolspeler: Het ontbreken van een sprekend hoofdpersonage vermindert de emotionele impact van het donkere verhaal.
- Hoge encounter rate: Random gevechten kunnen niet worden uitgeschakeld, wat teruglopen vervelend maakt.
