Jasper Groenewoud is een gedreven gaming-journalist met een achtergrond in Game Design & Development aan de HKU in Utrecht. Sinds zijn afstuderen in 2018 heeft hij zich volledig gestort op het analyseren en recenseren van videogames, van indie-pareltjes tot AAA-blockbusters. Met een scherp oog voor gameplay-mechanica, level design en storytelling weet Jasper de essentie van een game perfect te vangen. Hij specialiseert zich in RPG's, action-adventures en competitive multiplayer games, waarbij hij niet alleen kijkt naar de entertainmentwaarde, maar ook naar technische aspecten zoals performance, graphics engines en netcode-optimalisatie. Zijn ervaring als voormalig QA-tester bij een Nederlandse game studio geeft hem uniek inzicht in de ontwikkelingsprocessen achter games. Jasper's recensies kenmerken zich door diepgaande analyses, eerlijke kritiek en een passie voor het medium. Hij volgt de industrie op de voet, van E3-aankondigingen tot indie showcases, en deelt graag zijn kennis over gaming hardware, upcoming releases en industry trends. In zijn vrije tijd is hij actief in de speedrun-community, waar hij vooral Dark Souls-games onder handen neemt, en streamt hij regelmatig op Twitch waar hij nieuwe releases verkent met zijn community.
The Mound: Omen of Cthulhu review: horrorgame waarbij je je eigen verstand niet meer kunt vertrouwen
4.0
Door Jasper Groenewoud
De meeste horrorgames proberen je de stuipen op het lijf te jagen met een eindeloze stroom jumpscares. The Mound: Omen of Cthulhu kiest voor een heel andere aanpak: hier draait het om een loodzware spanning die langzaam onder je huid kruipt.
Je weet na een tijdje niet meer zeker wat wel of niet echt is, je vertrouwt je team steeds minder en uiteindelijk begin je zelfs aan jezelf te twijfelen. Na een paar expedities werd al snel duidelijk dat de monsters niet eens de grootste dreiging zijn. Dat is namelijk je eigen brein geworden.
Een gewone exploratiegame die snel angstaanjagend wordt
The Mound: Omen of Cthulhu is de laatste titel van het Chileense ACE Team (Zeno Clash, Rock of Ages). Het is een co-op psychologische horrorgame met elementen van survival horror en exploratie. Samen met maximaal vier spelers trek je een stelsel van verlaten ruïnes in om artefacten te zoeken en (hopelijk) levend weer buiten te komen.
Dat klinkt misschien als een standaard co-opgame, maar schijn bedriegt. Hoe langer je speelt, hoe vreemder alles wordt. Je krijgt hallucinaties, ziet dingen die misschien helemaal niet bestaan en je verstand brokkelt langzaam af. Op een gegeven moment weet je simpelweg niet meer of dat ene monster echt voor je staat of alleen in jouw hoofd zit.
Daarmee deed het me regelmatig denken aan het doodenge BrokenLore: FOLLOW. Ook daar draait horror niet om harde schrikeffecten, maar om de constante twijfel of je nog wel kunt geloven wat je ziet.
Samenwerken wordt ineens een stuk lastiger
Op papier is The Mound gewoon een co-opgame, maar in de praktijk draait het hier sterk om vertrouwen. Je teamgenoten zien soms compleet andere dingen dan jij. Een teamlid roept dat er een monster aankomt, terwijl jij alleen een lege gang ziet. Of jij probeert iedereen te waarschuwen voor gevaar, terwijl de rest denkt dat je gek bent geworden.
Daardoor wordt slim communiceren minstens zo belangrijk als goed kunnen schieten. Elke beslissing is spannend, omdat niemand zeker weet wie er gelijk heeft. Geen enkele expeditie verloopt daardoor hetzelfde. De game blijft spelen met wat iedereen ziet en denkt te weten, waardoor elke missie weer voor verrassingen zorgt.
Dat is één van de sterktes van deze ongewone co-op. Na afloop zit je vaak nog lang samen na te praten over wat er nou eigenlijk is gebeurd.
De spanningsopbouw krijgt alle tijd
The Mound heeft totaal geen haast. In plaats van je om de paar minuten een gevecht in te gooien, bouwt de game de spanning heel rustig op. De donkere omgevingen, het beperkte zicht en de beklemmende geluiden zorgen ervoor dat zelfs een lege gang al ongemakkelijk aanvoelt. De momenten waarop er juist niets gebeurt, zijn soms zelfs het spannendst.
Ook de Lovecraft-sfeer zit er goed in. De game legt lang niet alles uit en laat veel vragen bewust onbeantwoord. Daardoor blijft de wereld mysterieus en heb je steeds het gevoel dat er iets veel groters op de loer ligt. Vergeleken met actievere horrorgames zoals Resident Evil Requiem kiest The Mound duidelijk voor spanning en sfeer, in plaats van explosies en grote gevechten.
Speel deze game vooral met vrienden
Deze titel is op zijn best als je met een vaste groep speelt. Met vrienden ontstaan de grappigste, spannendste en soms ook meest chaotische momenten. Omdat iedereen iets anders kan waarnemen twijfel je voortdurend aan elkaar. Dat levert geweldige situaties op.
Speel je met willekeurige spelers, dan werkt dat een stuk minder goed. Veel van de spanning komt namelijk voort uit het vertrouwen dat je in elkaar hebt. En als dat ontbreekt, verliest de game een deel van zijn charme.
De game blijft ook best lang leuk, al merk je na veel expedities wel dat sommige onderdelen zich beginnen te herhalen.
Niet voor liefhebbers van snelle actie
Ben je op zoek naar een horrorgame vol actie en constante jumpscares, dan is The Mound misschien niet helemaal jouw ding.
De game neemt rustig de tijd en verwacht ook dat jij dat doet. Daardoor is de sfeer ontzettend sterk, maar het tempo ervan ligt wel een stuk lager dan bij veel andere horrorgames.
Ook legt de game sommige systemen niet heel duidelijk uit. Vooral in het begin duurt het even voordat je precies begrijpt hoe het waanzinssysteem en de hallucinaties werken.
Conclusie
The Mound: Omen of Cthulhu laat zien dat horror helemaal niet afhankelijk is van goedkope schrikeffecten. De game houdt je vooral bezig met twijfel. Kun je je team nog vertrouwen? Is dat monster wel echt? Of slaat je eigen hoofd gewoon op hol?
Juist die psychologische aanpak maakt deze game anders dan veel andere co-op horrorgames. Niet alles werkt perfect en het rustige tempo zal niet iedereen aanspreken, maar als je je eraan overgeeft, krijg je een unieke en vooral erg spannende ervaring die nog lang blijft hangen.
Score: 4 van 5 sterren
Pluspunten
- Sterke en beklemmende Lovecraft-sfeer
- Slim systeem met hallucinaties en waanzin
- Samenwerken is echt megabelangrijk
- Psychologische horror werkt uitstekend
- Elke expeditie verloopt weer anders
Minpunten
- Komt het beste tot zijn recht met een vaste vriendengroep
- Het rustige tempo is niet voor iedereen
- Sommige missies gaan na verloop van tijd op elkaar lijken
- Minder actie dan veel andere horrorgames
Releasedatum: 15 juli 2026
Platforms: Linux, pc, PlayStation 5 en Xbox Series X|S
