Op de middelbare school zag ik ooit mijn eerste echte vechtpartij, tussen drie stoere gasten in de kantine. Op dat moment was het vooral chaos en geschreeuw, en als kleine brugklasser vond ik het behoorlijk eng. Maar als ik er nu aan terugdenk, was het eigenlijk vooral erg knullig. Drie jongens die wild om zich heen slaan, totaal langs elkaar heen meppen en tegen elkaar aanbotsen alsof ze geblinddoekt zijn.
Ik moest daar steeds aan denken tijdens het spelen van Samson: A Tyndalston Story, een nieuwe (semi)open-wereld actiegame voor de PC. En dat is niet best, want ongeveer de helft van de game draait om mensen in elkaar slaan. Deze grauwe game met zo’n 10 tot 20 uur aan ‘speelplezier’ is niet wat ik ervan gehoopt had. Eén lichtpuntje: sommige fans van GTA IV willen ‘m misschien toch uitproberen.
Een race tegen de (genadeloze) klok
Het concept: crimineel Samson heeft een schuld van 100.000 dollar en moet die zo snel mogelijk zien te lossen door louche klusjes uit te voeren. Je kunt mensen in elkaar slaan, rivalen uitschakelen, pakketjes stelen of als vluchtautochauffeur werken. Als je een klus afrondt, verdien je geld en gaat de dag verder. Aan het eind van de dag stuur je geld naar je schuldeisers, zolang je tenminste genoeg hebt verdiend. Best een leuk idee. En ook de sfeer is prima: de stad ziet er heerlijk vies en verrot uit, precies zoals het hoort in dit soort verhalen. Je voelt bijna dat je moet douchen na het spelen.
Maar de voortgang is ongenadig. Ga je dood of faal je een missie en heb je niet genoeg actiepunten om het opnieuw te proberen? Dan ben je je geld kwijt en tikt de timer gewoon door. Als je te weinig betaalt, dan ben je de pineut en is het game over. Erger nog is dat de variatie van de crime jobs snel opraakt: na een paar uur zie je dezelfde missies steeds opnieuw terugkomen.
Meppen, slaan en rammen – keer op keer op keer
Dan de gameplay. Die is een rommeltje. Ik faalde regelmatig: niet omdat ik iets verkeerd deed, maar omdat de game weer eens glitchte of vastliep.
Het grootste probleem is de melee combat. Dat is eigenlijk de enige manier waarop je op vijanden los kan gaan. Geen wapens, geen stealth, geen alternatieven. Je komt iemand tegen en je slaat erop los tot hij omvalt. Dat is het. De hele f*cking game lang.
Erger nog, de combatanimaties zijn houterig en onduidelijk: je weet vaak niet eens of je aan het blokkeren bent of niet. Vijanden staan om je heen en slaan vanuit alle hoeken toe, waardoor de gevechten nóg rommeliger worden. Soms sta je zelfs nog voluit in de lucht te beuken, terwijl je tegenstander al lang en breed op de grond ligt.
Later word je wel sterker en kun je gevechten makkelijker winnen, maar leuk wordt het nooit echt. Af en toe ziet een finishing move er best cool uit, en één-op-één gevechten zijn bij uitzondering zelfs episch, maar het grootste deel van de combat lijkt meer op dat stelletje pubers uit mijn schoolkantine dan op een veldslag tussen professionele gangsters.
Rondrijden in patserwagens is leuker (ietsje dan)
De andere helft van de game bestaat uit de vervallen Amerikaanse stad Tyndalston verkennen in grote, lompe auto’s uit de jaren 90. Gelukkig is dat nét wat leuker dan de combat. Alle auto’s zijn oud, stoffig en gedeukt: geen snelle supercars, maar lompe bakken die sturen als boten. Tegen andere auto’s aanknallen heeft dan ook een lekkere impact.
Maar ook hier kwam ik weer meer dan genoeg frustraties tegen. De auto’s gaan snel kapot, en ze repareren kost een smak geld – geld dat je hard nodig hebt om je schuld af te lossen. Daardoor reed ik meestal in willekeurige auto’s rond in plaats van mijn eigen wagen. En nog zoiets: je kunt geen auto stelen als iemand erin zit. Dus als je wagen stukgaat op de snelweg, moet je soms een eind rennen voordat je een nieuwe vindt. En da’s gewoon irritant.
Bugs, bugs, bugs
Het vervelendste aan het spel is dat het van de bugs aan elkaar hangt. Vijanden die vastzitten achter hekken, auto’s die zomaar midden op straat stilstaan, deuren die uit zichzelf open en dicht gaan, objectives die verdwijnen. Er is altijd wel iets niet in orde.
Ik vind het jammer om te zeggen, maar Samson: A Tyndalston Story is een zootje. De game is niet compléét onspeelbaar, maar aan alles merk je dat Samson eigenlijk gewoon nog niet af is. En ook al kost het spel nu maar €24,99 op Steam, het is toch niet netjes om je klanten zo’n puinhoop te verkopen.
Conclusie
Vanwege de slechte melee combat, een paar dozijn bugs en een ongenadig progressiesysteem kan ik dit spel niet aanraden. Zonde, want er zitten echt wel een paar interessante ideeën in deze game. En de focus op straatniveau, met bendes en kleine criminaliteit, geeft de game een andere sfeer dan games zoals Grand Theft Auto V, Saints Row, Far Cry en Watch Dogs 2.
Vooral fans van Grand Theft Auto IV, met die rauwere sfeer, willen deze titel misschien toch uitproberen. Bereid je dan wel voor op een hobbelige rit, want Samson zit vol met gebreken.
Score: 2 van de 5 sterren
Pluspunten
- Interessant concept: betaal je schulden op tijd af of je bent de sjaak
- Unieke mix van open wereld en roguelike elementen
- Grauwe, realistische sfeer die doet denken aan Grand Theft Auto IV
- Autorijden gaat zwaar en is chaotisch, maar daardoor wel leuk
Minpunten
- Melee combat is slecht uitgewerkt en wordt snel saai
- Veel bugs en glitches die het spel verstoren
- Weinig variatie in de missies
- Frustrerende designkeuzes, zoals auto’s die snel kapotgaan
Releasedatum: 8 april 2026
Platform: PC; versies voor PS5 en Xbox Series X/S staan op de planning
